DEEL 2 | Juli 2018

Ik heb al mijn afspraken voor deze week afgezegd. Balen, want er stonden leuke dingen op de planning. Ik had gehoopt dat de duizeligheid snel over zou zijn, maar we zijn nu een week verder en er komen alleen maar klachten bij. Oorsuizen, hoofdpijn, sterretjes voor m’n ogen en extreme vermoeidheid.
De huisarts heeft bloed laten prikken en inmiddels is de uitslag binnen. Ik blijk ijzertekort te hebben en krijg het advies om meer groente te eten.
Ik vraag me hardop af of alle klachten daarmee te maken kunnen hebben. “Jazeker”, meent de assistente.
Dus met meer groente eten kom ik van deze klachten af? “Jazeker.”

Ondertussen passen we thuis ons eetpatroon aan en draait alles om de juiste balans. We aten sowieso al gezond en altijd vers, dus ik heb mijn twijfels bij dit advies… maar ik probeer alles om me weer beter te voelen.
Ik slaap veel, ook overdag. Eigenlijk gaat alles langs me heen.
Het oorsuizen neemt extreme vormen aan, hierdoor kan ik geluiden om me heen totaal niet meer verdragen. Ik heb het liefst alles stil. Geen muziek, geen gefluit, geen tv, geen gesprekken om me heen. Omdat ik dat niet kan verlangen van de mensen om me heen, trek ik me vaak terug op de slaapkamer. Met de handen over m’n oren om het geluid in en buiten mijn hoofd te doen stillen. Maar niets helpt.

Het komt regelmatig voor dat ik niet kan staan of lopen vanwege de heftige duizeligheid. Maar toch moet ik naar de wc. Als ik alleen thuis ben kruip ik stukken over de grond, zodat ik niet kan vallen. Ik trek me op aan deuren en muren. Als Ruud thuis is ondersteunt hij me vaak, zodat ik houvast heb. Ik voel me zo ellendig en ik heb geen idee wat er met me gebeurt.

Ik merk dat het gaat golven. Er zijn momenten op een dag dat de duizeligheid eventjes wegtrekt en daarna komt het in alle hevigheid weer terug. Zodra het even wegtrekt wil ik van die bank af. Maar ik merk dat ik niet veel kan bewegen of de duizeligheid is weer terug.
We hebben in de aanbouw van ons huis een atelier. Ineens komt het in me op, om een schilderij te gaan maken. Ik heb dat nog nooit gedaan, maar het lijkt voor nu een goede afleiding. Dus daar ga ik. En wat blijkt: ik vind het heerlijk! En doordat ik tijdens het schilderen stilzit en me concentreer op het penseel en het doek, word ik hier niet duizeliger van. Ik ben enorm blij met de ontspanning die ik mezelf hiermee eventjes kan geven.