DEEL 3 | Juli 2018

Ruud is jarig. En hij wordt 40!
Surprise! Vanavond staat ineens onze hele vriendengroep in de tuin. Ruud is compleet overdonderd. Confetti vliegt door de lucht. Dat gezícht!! Machtig mooi om te zien.
Door de duizeligheid kon ik niet stiekem even boodschappen halen voor vanavond. Maar dat is geen belemmering voor onze vrienden. Die nemen gewoon zelf al het lekkers mee. Het is een fijne en rustige avond. Het blijft nog lang warm buiten en er wordt gezellig gekletst bij een kampvuur. Ik ga vroeg naar bed, maar wat ben ik blij dat ik er even bij heb kunnen zitten!

Voor morgen staat nóg een surpriseparty op de planning. Dat had ik al geregeld voordat ik ziek werd. Eigenlijk twijfel ik of ik niet iedereen moet afzeggen. Ik zie erg op tegen al die mensen over de vloer. Geluiden, gesprekken, muziek. Maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om het af te zeggen. Het zal vast allemaal wel los lopen.

Vanavond is toevallig ook de finale van het WK voetbal. En dat is in de tuin, met een biertje in de zon natuurlijk wel helemaal fantastisch. Dus dat wordt geregeld. Er wordt een groot scherm meegenomen, buiten opgehangen en aangesloten. De BBQ gaat aan en iedereen staat gezellig met elkaar te kletsen.
Ik zit er bij op een stoel en voel me steeds ongemakkelijker tussen al die mensen. Ik heb het gevoel dat ik zo ga omvallen. Mijn vriendin die naast me zit, heeft het in de gaten en ondersteunt me naar boven. Alles draait weer om me heen. Ik ga in bed liggen. Het is verschrikkelijk akelig en ik kan niets doen om het te laten stoppen.

Mijn vriendin komt nog een keer kijken of het allemaal goed gaat. Ik besluit mijn matras op een andere kamer te leggen, zodat ik minder last heb van de geluiden uit de tuin. In de tuin probeert iedereen er rekening mee te houden door zachtjes te doen. Ze besluiten ook om de karaoke van vanavond maar niet te doen, om mij te sparen.
Inmiddels lig ik met mijn kussen, dekbed en handen over mijn hoofd heen om de geluiden en duizeligheid te stoppen, maar het helpt niets. Ik hoop zo dat Ruud intens geniet van zijn avond! Dat heeft hij zó verdiend. En tegelijkertijd hoop ik dat iedereen snel naar huis gaat en dat er rust komt. Zo lig ik uren te wachten tot het stil wordt en ik langzaam in slaap val.