Met dit weer heb ik overdag de gordijnen dicht om het binnen koel te houden.
Maar hier in ons atelier straalt de zon hooghartig bij ons naar binnen.

Ons Peppertje neemt het ervan.
Rollebollend en met kirrende geluidjes wordt er flink gewassen.
Vol overgave.

Ik waarschuw het meneertje voor de felle zon.
‘Niet te lang hoor.’
‘Pas maar op.’’
‘Jouw tere huidje is zo verbrand.’

Maar hij laat zich niet opjagen.
En met een eigenwijs gezicht kijkt ie me aan.
Alsof ie wil zeggen:

‘I’ll see it when I believe it.’

Ok. Ok.
Ik bemoei me niet.